Een teken van leven namens het bestuur

op 7 april 2020

In dit nieuwbericht wil ik enkele gedachten op papier te zetten. Gedachten die van u allemaal kunnen zijn of die ons allemaal kunnen raken. Het is geen nieuwsbulletin zoals als u Maandelijks gewend bent van de IKA Met een programma en foto’s van de vorige koempoelan. Omdat we door de huidige omstandigheden gedwongen, momenteel voorlopig geen Koempoelan kunnen of mogen organiseren.

Maar we willen u toch een teken van leven geven. We leven onverwacht in een totaal andere wereld dan we voorheen hadden kunnen vermoeden. Wat ons nu is overkomen grenst aan het onvoorstelbare.

Natuurlijk kun je rekenen op een griep golf In deze tijd van het jaar, dat zou niet verbazingwekkend zijn. Maar een uitbraak van een soort griep waarvan we nog niet eerder gehoord hebben en waar zelfs nog geen naam voor was. Dat is wel uitzonderlijk. In eerste instantie horen we van een uitbraak van het virus in China. Dat klinkt niet alleen ver weg, het is ook ver van ons bed zogezegd.

We kijken er van op als we horen dat het in korte tijd veel slachtoffers maakt, maar het gaat ons pas echt verontrusten als het even plotseling als in China, ook in Italië uitbreekt en kort daarna in Spanje en heel Europa en andere landen. En dan is het opeens niet meer zo’n ver van mijn bed show. Maar we staan er direct duidelijk midden in. Het virus verspreidt zich razend snel over de gehele wereld. Wij zitten allemaal inmiddels al weer 3 weken thuis. En realiseren we ons dat we naast lid van de IKA, een nieuwe groep zijn geworden. Nl. een doelgroep. “Kwetsbare ouderen”.

Of we dat nu leuk vinden of niet, we zullen ons wel moeten realiseren dat het de realiteit van de dag is. Niet dat we ons daarom nu de schrik om het hart moeten laten slaan. Maar we realiseren ons toch wel degelijk dat we als groep erg kwetsbaar zijn in deze moeilijke tijd. En zullen ons extra voorzichtig moeten opstellen en er naar gedragen. Is het niet voor u zelf dan wel voor uw familieleden en anderen in uw onmiddellijk nabijheid. U begrijpt waar ik naar toe wil. Het liefst naar onze koempoelan natuurlijk. Maar ja daar gaat het nu juist om. Dat is voorlopig niet meer mogelijk. En wel om de hierboven beschreven redenen. Eerst gingen we er vanuit dat het voor een maand was. Maar al snel beseffen we dat het wel eens veel langer kan gaan duren dan ons lief is. Maar ook dat realiseren we ons inmiddels maar al te goed.

Als bestuur realiseren we ons ook dat het niet doende is om nu al te bepalen wanneer we zover zijn dat we weer een koempoelan kunnen organiseren. Daarom hebben we onze blikken maar ruim naar voren bijgesteld. Als er weer toestemming van uit de regering wordt gegeven om bijeenkomsten te organiseren dan gaan we daar als bestuur onmiddellijk mee aan de slag. Wij gaan er voorlopig vanuit dat we tot juni geen koempoelans kunnen organiseren. Maar persoonlijk houd ik er rekening mee dat we de eerstvolgende koempoelan van de IKA pas weer in september kunnen houden.

Ik hoop dat er dan voldoende rust en zekerheid zal zijn. Zodat we dan weer heerlijk kunnen genieten van de sfeer en elkaars aanwezigheid zoals we die de afgelopen jaren gewend zijn.

In deze tijd ga je je pas echt realiseren hoe veel je de bijeenkomsten en contacten mist die je tijdens de koempoelans met elkaar hebt. Dit maandelijkse contact waar we naar uitkijken mis je nu juist heel erg. Door dat er geen contact mogelijk is tussen een ieder zowel de familie als vrienden en bekenden. Je voelt nu sterker hoe het is als het niet meer mag. Normaal sta je daar niet zo bij stil. Maar deze situatie laat ons voelen dat je behoefte hebt om elkaar regelmatig te ontmoeten in een ontspannen en prettige sfeer en omgeving.

We hopen u allen dus in september weer te mogen begroeten op onze koempoelan. In het Nieuwbulletin van die maand zullen we er uitgebreid op terug komen.

Tot zover, blijf gezond en graag tot ziens.
Nol Kok

Michel van RuyvenEen teken van leven namens het bestuur