Marie Rietberg vertelt, Anneke, de engel en bengel

on 1 februari 2013

Anneke, oudste dochter van tante An, kon heel mooi zingen. Toen zij als 12-jarig meisje gedurende de Japanse bezetting bij ons woonde, had zij de gewoonte om tijdens het baden in de middaguren haar repertoire ten gehore te brengen. Ze zong als een engel. Wij, de andere kinderen, luisterden dan vol aandacht naar haar prachtige stem en we hoopten maar, dat ze het “Ave Maria”van Gounod zou zingen. Haar stem was zo zuiver, dat de rillingen door je lichaam gingen. Op een middag, haar zanguurtje was al aangebroken, was zij in geen velden of wegen te zien. Na een zoekactie vonden wij Anneke achter een struik op het achtererf, doodsbleek en met een bezweet gezicht. Een pakje sigaretten lag naast haar. Wat had onze engel gedaan? Tante Mien was een verwoed rookster en Anneke wilde eens weten hoe zo’n sigaret smaakte. De sigaret was haar niet goed bekomen. Armer Anneke! Zij heeft nooit meer een sigaret aangeraakt.

Onze engel was één keer een bengel.

Michel van RuyvenMarie Rietberg vertelt, Anneke, de engel en bengel