Marie Rietberg vertelt, Zwemles

on 1 mei 2013

Zoals jullie in een van mijn vorige vertelsels gelezen hebben, weten jullie, dat ik in Jogjakarta aan meisjesleerlingen zwemles heb gegeven en wel op de vrijdagmorgen. Op vrijdag was het zwembad uitsluitend geopend voor het vrouwelijke geslacht. Op een vrijdagmorgen kwam een oudere vrouw op me af en zei:”Ik moet van mijn huisarts, dokter Sentral, zwemmen. U kent hem wel van het tennissen”. Zo begon ik na de zwemles privé zwemles te geven aan iboe Mangoensarkoro, de echtgenote van een minister in het eerste kabinet onder Soekarno. Een week later kwam ze met 2 vriendinnen en de derde vrijdag had ik 7 vrouwen op de zwemles. De groep werd groter en groter. Eén van die vrouwen zwom na enkele lessen heel goed en werd mijn assistente. Ze bekwaamde zich in het schoonspringen. In het begin kwamen de vrouwen in degelijke zwempakken. Ze kwamen uit de kleedhokjes met een handdoek over het zwempak, die ze wanneer ze het water ingingen van zich afdeden. Maar later vroegen ze hun mannen om, wanneer ze voor de dienst naar het buitenland werden gezonden, thuis te komen met een zwempak. Zo kwam er op een morgen mijn assistente met een bikini. Iedereen bewonderde haar. Ze ging naar de 3 meter duikplank, nam een aanloop, zette af en dook het water in. Toen ze boven water kwam, gilden de andere vrouwen:”Adoe, mbak telandjang ( O, zus, je bent bloot)”.

Het topje van haar bikini was door de druk van het water naar beneden gedrukt en iedereen kon haar prachtige vormen zien. De vrouwen bleven zwempakken bestellen uit het buitenland, maar geen bikini…………adoe, tidak boleh begini! (O, dat mag niet zo!)

Michel van RuyvenMarie Rietberg vertelt, Zwemles