Nol Kok

op 26 mei 2020

Lieve mensen,
Het thuis blijven op zich is niet lastig of vervelend. Integendeel zelfs. Als je niet weg hoeft of geen belangrijke zaken moet doen of voorbereiden, dan kun je je afvragen wat kan ik dan wel doen. Daar moet je niet te lang bij stil staan. Er is altijd wel iets nuttigs te doen. Al sta je daar doorgaans niet bij stil. meestal ben je bezig met de zaken waarvan je denkt dat ze belangrijk zijn. Al dan niet voor jezelf dan wel voor de anderen.

Voor ons in de risico categorie is het soms moeilijk om je de ernst van deze situatie voor ogen te houden. Dat merk je doordat je niet normaal op bezoek kunt gaan bij de kinderen en kleinkinderen. Het doen van de noodzakelijke boodschappen. Met al zijn beperkingen, van ontsmetten van de boodschappenkarretjes en het afstand houden in de winkels enz. enz. Maar dat is eigenlijk niet eens zo erg. Alles went dus dit ook. Al mag het van mij morgen afgelopen zijn.

Maar daar wil ik maar niet op vooruit lopen. Onze specialisten op medisch gebied zijn daar wisselend en verschillend optimistisch over. Daar houden we ons dan toch maar aan vast. We richten ons voorlopig maar vast op september. Hopelijk weten we tegen die tijd meer en hebben we meer zekerheid over de toekomst en de hele situatie. Wat je wel mist is, het hebben van het normale onderlinge contact. Het voorzichtig informeren per telefoon helpt gelukkig wel. Evenals het dan horen dat het goed gaat aan de andere kant van de lijn. Je merkt dat Iedereen het onderlinge contact met elkaar heel erg mist. Het beeldbellen is een leuke afwisseling. Maar dat gaat voornamelijk met de kinderen en kleinkinderen.

Wat de maandelijkse koempoelan van de IKA betreft. Wordt het wel erg voelbaar. Ten eerste dat je geen voorbereidingen hoeft te treffen voor de maandelijkse koempoelan. Waardoor je als eerste het contact bij de maandelijkse vergadering met de andere bestuursleden mist. Dan besef je nu duidelijker dat het een wezenlijk onderdeel is van de vele contactmomenten die je als bestuur van de IKA met elkaar hebt. De daarop volgende ontmoeting met de leden, op de maandelijkse koempoelan is het volgende contactmoment. Het leuke daarvan is dat de leden bij elkaar komen van uit een zelfde gedachte.

N.l. er even uit zijn om elkaar weer te zien of te spreken. En samen genieten van het sfeertje met lekkere muziek, waarop je de beentjes kunt strekken of zelfs even uit je dak gaan. De Indische maaltijd is ook zo’n moment om even letterlijk en figuurlijk bij stil te staan. Het genieten begint al bij het idee aan een smakelijke Indische maaltijd. Samen genieten is dubbel genieten. Reden waarom we het samen eten ook zo lang mogelijk in het systeem willen behouden. En ook de traditionele bingo blijft altijd een leuke onderbreking in de middag. Ondanks de leuke en mooie prijzen blijft het meedoen eigenlijk belangrijker dan het winnen. Wel is natuurlijk het moment van yes (bingo) ik heb hem, altijd weer leuk.

Het bestuur en de vele vrijwilligers die ons altijd bijstaan, zowel vóór als ná de maandelijkse koempoelan, met al zijn voorbereidingen en werkzaamheden, hebben het er graag voor over.

Het zien dat de leden op de koempoelan zichtbaar genieten, de gesprekken en de vele ondersteunende opmerkingen en bedankjes na afloop van de koempoelan, raakt ons en we vinden daarin een bevestiging en ondersteuning voor de inzet voor onze leden en de energie om er mee door te gaan.

Vr. gr.
Nol Kok, Secretaris

Michel van RuyvenNol Kok